Με έναν θρίαμβο της ενότητας και της συμμετοχής ολοκληρώθηκαν οι εκλογές του ΣΙΕΛΒΕ. Ο αριθμός των 556 ψηφισάντων συντρίβει το ρεκόρ συμμετοχής 84 χρόνων του Συλλόγου, ο οποίος ξεκίνησε τη δράση του το 1942 ως ΣΙΕΛ Θεσσαλονίκης. Το προηγούμενο ρεκόρ (επί Προεδρίας του αείμνηστου Μιχάλη Κουρουτού) ήταν 513 ψηφίσαντες το 2009. Το γεγονός ότι ο κλάδος, σε εποχές εξαιρετικά δύσκολες με το χειρότερο νομοθετικό καθεστώς στην ιδιωτική εκπαίδευση από το 1955, στηρίζει την Ομοσπονδία και το Σύλλογο, είναι αναγνώριση της προσπάθειάς μας. Να θυμίσουμε ότι το ρεκόρ συμμετοχής όλων των εποχών (101 ετών ιστορίας!) καταρρίφθηκε και στον ΣΙΕΛ στις εκλογές του περασμένου Φεβρουαρίου-Μαρτίου.
Η τεράστια συμμετοχή-ρεκόρ στα δύο μεγαλύτερα σωματεία της ΟΙΕΛΕ απευθύνει σαφή μηνύματα με τρεις αποδέκτες:
- Την κυβέρνηση και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί ζητούν άμεση απόσυρση του νόμου Κεραμέως που διέλυσε πλήρως την ιδιωτική εκπαίδευση οδηγώντας το 45% των συναδέλφων μας εκτός ιδιωτικών σχολείων μέσα σε μόλις μια πενταετία. Ζητούν, όχι μόνο τον εξορθολογισμό του νομοθετικού πλαισίου, αλλά επίσης πραγματική και όχι εικονική εποπτεία στα ιδιωτικά σχολεία, ώστε μεταξύ πολλών άλλων να τηρούνται τα ωράρια, να πληρώνονται οι υπερωρίες, να αμείβονται οι αντικαταστάσεις, να σταματήσει το διοικητικό και γονεϊκό bullying. Να μπορούμε να μπαίνουμε με το κεφάλι ψηλά, με αξιοπρέπεια, στις τάξεις μας.
- Τους ιδιοκτήτες και τις διοικήσεις των ιδιωτικών σχολείων. Ποιοτικά ιδιωτικά σχολεία με εκπαιδευτικούς του χιλιάρικου και με εργασιακές σχέσεις που παραπέμπουν στο 19ο αιώνα δεν μπορούν να υπάρξουν. Ο ανταγωνισμός αυξάνει και αν τα ιδιωτικά σχολεία δεν πάρουν γενναίες αποφάσεις βελτίωσης των εργασιακών σχέσεων και αποφασιστικών αυξήσεων των αποδοχών μας, θα αντιμετωπίσουν σοβαρά προβλήματα. Η κρίση του εκπαιδευτικού επαγγέλματος θα συρρικνώσει δραματικά τα επόμενα χρόνια τις επιλογές για ποιοτικό προσωπικό. Σύντομα οι εκπρόσωποί τους θα κληθούν να δώσουν απαντήσεις.
- Τις συλλογικότητες του χώρου της εκπαίδευσης. Ήταν πάντοτε στόχος της ΟΙΕΛΕ η ενότητα του οργανωμένου κινήματος της εκπαίδευσης. Για αυτό το λόγο, άλλωστε, η Ομοσπονδία διαχρονικά (αναφέρουμε χαρακτηριστικά τις πρωτοβουλίες του Μιχάλη Κουρουτού για τους αναπληρωτές το 2003 και για τη σύμπτυξη ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου ενάντια στην εμπορευματοποίηση της Παιδείας το 2016) επιδιώκει τη στενή συνεργασία με τις υπόλοιπες συλλογικότητες του χώρου. Όμως αυτό απαιτεί έναν αμφίδρομο σεβασμό. Σεβασμό και στο δικό μας λειτούργημα, στο μόχθο μας, στον αγώνα και στις αγωνίες μας. Μπορεί να είμαστε το «μικρό» συνδικάτο στην εκπαίδευση, όμως είμαστε ενωμένοι με δυνατή και καθαρή φωνή στο δημόσιο διάλογο. Ο κοινός βηματισμός απαιτεί συναδελφικότητα και αλληλεγγύη. Μας απογοητεύει βαθιά κάποια συνδικάτα να απαιτούν τη χειροτέρευση των εργασιακών σχέσεων και των προοπτικών μιας ομάδας εργαζόμενων, αντί να προτάσσουν την κοινή προσπάθεια για ένα καλύτερο αύριο για όλους τους εκπαιδευτικούς.
